فرهنگ لغت

کلیتان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کلیتان . [ ک ُ ی َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ کلیة. (از منتهی الارب ).به صیغه ٔ تثنیه، هر دو گرده . (ناظم الاطباء). کلیتین . و رجوع به کلیتین شود. ◄ آنچه از چپ و راست پیکان تیر باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

معنی کلیتان | فرهنگ لغت