کلون
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کُ) (اِ.) قفل چوبی که سابقاً پشت در حیاط کار میگذاشتند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کُ) (اِ.) قفل چوبی که سابقاً پشت در حیاط کار میگذاشتند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلون . [ ک ُ ] (اِ) کلان . قید چوبی که پشت در نصب کنند و در را بدان بندند. (فرهنگ فارسی معین ). کلان . کلیدان . غلق . فلج .(یادداشت به خط مرحوم دهخدا). چفت و بست پشت در. (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمالزاده ). و رجوع به کلان شود.
کلون . [ ک ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش جویم است که در شهرستان لار واقع است و ١٦٧ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).