کلودیوس

کلودیوس . [ کْل ُ / ک ِ ل ُ ] (اِخ ) تیبریوس یا کلود اول امپراتور روم (سالهای ٤١ تا ٥٤ م .).او در سال دهم ق . م . در لیون متولد شد و در سال ٥٤ م . درگذشت . ابتدا مسالین و سپس آگرپین را بزنی گرفت . مردی دانشمند ولی ضعیف النفس بود و چنان رفتار کرد که آگرپین بر او تسلط یافت و سرانجام او را مسموم کرد. (از لاروس ). و رجوع به تاریخ ایران باستان ج ١ ص ٨٢ «کلاودیوس » (کذا) شود.

کلودیوس . [ کْل ُ / ک ِ ل ُ ] (اِخ ) آپیوس کلودیوس یکی از بزرگان سابین بود و چون مردم این سرزمین به طرفداری تارکی نیوس با روم به جنگ پرداختند، چشم از وطن پوشید و با تمام افراد خانواده و تحت الحمایه های خود که قریب پنج هزار تن بودند به روم آمد و در سنای روم مقامی یافت . (٥٠٤ ق . م .). (از تمدن قدیم، ترجمه ٔ نصراﷲ فلسفی ).