کلوخ اندازان

کلوخ اندازان . [ ک ُ اَ ] (اِ مرکب ) کلوخ انداز. سیر و گشت و عیش و عشرت و شرابخواری که پیش از ایام پرهیز و اواخر ماه شعبان کنند. (ناظم الاطباء). میگساری روز آخر شعبان . جشن روز پیش از رمضان . بگماز یا سوری در سلخ شعبان . برغندان . سنگ انداز. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : پس یک ماه کلوخ اندازان سنگدلان در بلورین قدحی لعل تر آمیخته اند. خاقانی . و رجوع به کلوخ انداز شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی