کله گنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گُ دِ) (ص مر.)۱ - آن که سرش بزرگ و گنده باشد.<BR>۲- (عا.) صاحب نفوذ.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گُ دِ) (ص مر.)۱ - آن که سرش بزرگ و گنده باشد. ۲- (عا.) صاحب نفوذ.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کله گنده . [ ک َل ْ ل َ / ل ِ گ ُ دَ / دِ ] (ص مرکب ) در تداول عامه، آنکه سرش بزرگ و گنده باشد. (فرهنگ فارسی معین ). آنکه جمجمه ٔ بزرگ دارد.(یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ به کنایه، صاحب نفوذ. (فرهنگ فارسی معین ). آنکه جاه و مقام بلند دارد. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). کسی که از جهتی نسبت به دیگران برتری و تفوق دارد. (فرهنگ عامیانه ٔ جمالزاده ). ◄ آنکه ثروت بسیار دارد.متمول . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). آدم متعین و متشخص و اعیان منش . (فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده ). ◄ در این صفت گاهی تحقیر و تمسخر و توهین نیز وجود دارد و به هر حال هرگز خوشبینی نسبت به این طبقات از آن مفهوم نمی شود. (فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی