کله پا شدن

(~. شُ دَ) (مص ل.) (عا.) سقوط کردن، در اثر سستی با سر افتادن.<br>

(~. شُ دَ) (مص ل.) (عا.) سقوط کردن، در اثر سستی با سر افتادن.

کله پا شدن . [ ک َل ْ ل َ /ل ِ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) در تداول عامه، یکباره مریض شدن . (فرهنگ فارسی معین ). بیخود شدن . از حال رفتن . بهم خوردن حال . خارج شدن از حال طبیعی . (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمالزاده ). ◄ خفتن به خوابی سنگین پس از مستی یا رفتن بسیار. مست طافح افتادن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کله پا رفتن شود.