کله قند

کله قند. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ق َ ] (اِ مرکب ) یک قند تمام به شکل مخروط ریخته . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : چو قناد سر کرده این ظلم چند سرش بی تن افتاد چون کله قند. ملاطغرا (از آنندراج ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی