کله زدن

(کَ لَّ. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) خیمه زدن.<br>

(کَ لَّ. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) خیمه زدن.

کله زدن . [ ک ِل ْ ل َ / ل ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) کله بستن : رسیدند زی آبگیری فراز زده کله ٔ زرّبفت از فراز. اسدی . یکی هودج از ماه زرین سرش زده کله ٔ زرّبفت از برش . اسدی . زده کله بالای شاهانه تخت نشسته بر آن یوسف نیک بخت . شمسی (یوسف و زلیخا). زده کله وتاج گوهرنگار برآیین درآویخته شاهوار. شمسی (یوسف وزلیخا). چون زدی ابر کله بر خورشید از لطافت شدی چو ابرسفید. نظامی . و رجوع به کله و کله بستن شود.