کله خشکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کله خشکی . [ ک َل ْ ل َ / ل ِ خ ُ ] (حامص مرکب ) خلی . دیوانه مزاجی . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کله خشک شود. ◄ کله شقی . یکدندگی . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کله خشک شود. ◄ تریاکی بودن . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کله خشک شود.