کله برانداختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کله برانداختن . [ ک ُ ل َه ْ ب َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) کله انداختن . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ) : دل به سودات سر دراندازد سر ز عشقت کله براندازد. خاقانی . و رجوع به کله انداختن شود.