کلس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلس . [ ک َ ل َ ] (اِ) در هندی قبه را گویند که بر گنبد عماری و بروج و مساجد و کنگره های عمارات نصب کنند. (غیاث ).
کلس . [ ک ِ ] (اِ) بر وزن و معنی کلز است که مغاث هندی باشد. (برهان ). کلز. (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کِلز شود.
کلس . [ ک ُ ] (اِ) پنبه ٔ حلاجی کرده باشد. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).