کلبیون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلبیون . [ ک َ بی یو ] (اِخ ) اولاد ابوالحسن کلبی که مدت ٩٥ سال از دست خلفای فاطمی در جزیره ٔ صقلیه (سیسیل ) امارت داشتند و حسن بن علی از نسل ابوالحسن کلبی، مؤسس این سلسله است و او از جانب منصور در ٣٣٥ مأمور فتح این جزیره شد و آن را تسخیرکرد. پس از مرگ منصور به روزگار معز فاطمی حسن بن علی از صقلیه به مصر بازگشت و پسر وی ابوالحسن احمد بجای او حکم می راند. ده تن از این سلسله در مدت ٩٥ سال امارت صقلیه داشتند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کلبی جعفربن محمد و کلبی حسن بن علی شود.
کلبیون . [ ک َ بی یو ] (اِخ ) رجوع به کلبی ها درهمین لغت نامه شود.