فرهنگ لغت

کلاک

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(کَ) (اِ.) ۱- دشت و صحرا که در آن زراعت نشده باشد. ۲- تارک سر، میان سر.

(کُ) (اِ.) تهی، میان خالی.

(~.) (اِ.) = کولاک: ۱- موج بزرگ دریا. ۲- طوفان.

معنی کلاک | فرهنگ لغت