کلاو

کلاو. [ ک َ ] (اِ) وزق و غوک را گویند.(برهان ). کلاور، کلاوو، و کلاوه بمعنی وزغ و غوک است . (آنندراج ) (از انجمن آرا). اسم فارسی ضفدع است که آن را کلا، کلاود، کلاوه نیز گویند. (فهرست مخزن الادویه ).غوک و وزغ . (ناظم الاطباء). کلااو. کلاوه . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). و رجوع به کلااو شود. ◄ دسته .(ناظم الاطباء). ◄ کلافه . (ناظم الاطباء). ◄ چرخ کلافه سازی و چرخه . (ناظم الاطباء).