کلالیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلالیب . [ ک َ ] (ع اِ) ج ِ کُلاّ ب و کُلّوب بمعنی مهماز و آن میخ پاشنه موزه ٔ رائض باشد که بر تهیگاه ستور می زنند وقت راندن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ چنگل باز. (منتهی الارب ). کلالیب البازی ؛ چنگالهای باز.(از اقرب الموارد). ◄ خار درخت . (منتهی الارب ). کلالیب الشجر؛ خار درخت . (از اقرب الموارد).