کلارینت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلارینت . [ کْلا / ک ِن ِ ] (فرانسوی، اِ) قره نی . سازی بادی که غالباً آن را با چوب سازند. این سازدر سال ١٦٩٠ م . بوسیله ٔ دنر آلمانی ساخته شده ودر قرن هیجدهم وارد ارکستر گردید و در سال ١٨٤٣ دستگاه کلیدهای بوم بدان افزوده شد و با این تغییر قادر است بیش از سه اکتاو را اجرا کند. و رجوع به لاروس کبیر و فرهنگ فارسی معین شود.