کلاب

کلاب . [ ک ُ ](اِخ ) یوم کلاب، اصل کلاب نام آبی است در اطراف جبله ٔوشمام و در آن دو واقعه روی داده که بنامهای «الکلاب الاول » و «الکلاب الثانی » خوانده میشوند. (از مجمع الامثال میدانی ). و رجوع به عیون الاخبار ج ١ ص ١٧٣ شود.

کلاب . [ ک َل ْ لا ] (ع ص ) سگ بان . (دهار) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سگ دار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ (اِ) چنگال آهنین که مسافر توشه دان از وی درآویزد بر پالان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

کلاب . [ ک َ ] (ع اِمص ) عقل رفتگی از دیوانگی . (منتهی الارب ) (آنندراج ).