کفیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کفیار. [ ک َف ْ ] (اِ) بمعنی حمل و رنج کشیدن باشد به اعمال شایسته ٔ جمیل . (برهان ) (آنندراج ). تحمل و محنت و رنج در کارهای نیک و شایسته . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کفیار. [ ک َف ْ ] (اِ) بمعنی حمل و رنج کشیدن باشد به اعمال شایسته ٔ جمیل . (برهان ) (آنندراج ). تحمل و محنت و رنج در کارهای نیک و شایسته . (ناظم الاطباء).