کف افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کف افکندن . [ ک َ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کف دهان را بیرون انداختن . (فرهنگ فارسی معین ) : معجر سر چو زان برهنه کنی خشم گیرد کف افکند ز دهان . طاهربن فضل (لباب الالباب چ نفیسی ص ٢٨). ◄ بمجاز، خشمگین شدن . غضب کردن . (فرهنگ فارسی معین ).