کشورگیر

کشورگیر. [ ک ِش ْ وَ ] (نف مرکب ) گیرنده ٔ کشور. کشورستان . فاتح کشور. مملکت گیر. کشورگشای : میر احمد محمد شاه سپه پناه آن شهریار کشورگیر جهان ستان . فرخی . ملک شیردلی خسرو شمشیرزنی شاه لشکرشکنی پادشه کشورگیر. معزی . به سر کلک وی آراست ملک خسرو شرق و شه کشورگیر. سوزنی . این چه دعوی شگرف است بگوی ای خر پیر که منم شاعر لشکرشکن کشورگیر. سوزنی . از رای منیر کشورگیر که منبع افاضت اجرام آسمان و مرجع افادت آثار اختران است . (سندبادنامه ص ٢٢٦). شاه کرپ ارسلان کشورگیر به ز الپ ارسلان بتاج و سریر. نظامی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی