کشر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشر. [ ک َ ] (ع اِ) نوعی از آرمیدن با زن . کاشر مثله و لافعل لهما. (منتهی الارب ).
کشر. [ ک َ ] (ع مص ) دندان سپید کردن شتر و شیر و نرم خندیدن . (منتهی الارب ). ◄ تبسم کردن مرد و دندان آشکار کردن . یقال کشر فلان عن اسنانه ؛ ای ابداها یکون فی الضحک و غیره . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
کشر. [ ک َ ش َ ] (ع اِ) نان خشک . ◄ خوشه ٔ انگور که بارش خورده باشند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).