کشد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشد. [ ک ُ ش ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ کاشد. (منتهی الارب ). ◄ ج ِ کَشود. (منتهی الارب ).
کشد. [ ک َ ش َ ] (ع ص، اِ) به معنی کاشد است . ج، کُشُد. (منتهی الارب ). رجوع به کاشد شود.
کشد. [ ک َ ] (ع مص ) به دندان بریدن چیزی را. ◄ به انگشت دوشیدن ماده شتر را. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ).