کشتمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کِ) (اِمر.) زمینی که در آن چیزی کاشته باشند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کِ) (اِمر.) زمینی که در آن چیزی کاشته باشند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشتمان . [ ک ِ ] (اِ مرکب ) صحرای کشته و زراعت شده . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کِ) (اِمر.) زمینی که در آن چیزی کاشته باشند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کِ) (اِمر.) زمینی که در آن چیزی کاشته باشند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشتمان . [ ک ِ ] (اِ مرکب ) صحرای کشته و زراعت شده . (ناظم الاطباء).