کشانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ دَ) (مص م.) کشیدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کَ دَ) (مص م.) کشیدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشانیدن . [ ک َ / ک ِ دَ ] (مص ) کشیدن فرمودن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کشیدن کنانیدن . (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). کشاندن . به کشیدن داشتن . ◄ کشیدن : همان که شوق طوافش مرا بطوفان داد به نیم جذبه کشاند ز ورطه ام بکنار. عرفی (از آنندراج ). ◄ منجر کردن . جَرّ. (یادداشت مؤلف ). - درکشانیدن ؛ منجر ساختن : بناگفتنی در کشانی مرا تو ای احمق خر زناکردنی . انوری .