کشان کشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشان کشان .[ ک َ / ک ِ ک َ / ک ِ ] (ق مرکب ) کشان برکشان . (ناظم الاطباء). در حال کشیدن . (یادداشت مؤلف ) : کشان کشان همی آورد هرکسی سوی او مبارزان و عزیزان آن سپه را خوار. فرخی . ◄ کشنده و جذب کنند. (ناظم الاطباء). ◄ برنده و بزور برنده و رباینده . (از ناظم الاطباء).