کشاله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کِ لِ) (اِ.) امتداد و دنبالة هر چیزی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کِ لِ) (اِ.) امتداد و دنباله هر چیزی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشاله . [ ک َ / ک ِ ل َ / ل ِ ] (اِ) دنباله و هرآنچه مانند دنب از پس چیزی کشیده شود. (ناظم الاطباء). امتداد. کشش . - کشاله ٔ ران ؛ کش ران . فصل مشترک بین شکم و ران . بن ران . بیخ ران . بیغوله ٔ ران . کشال . رجوع به کش و کشال شود.