کسبه

(کَ سَ بِ) [ ع. کسبة ] جِ کاسب.<br>

(کَ سَ بِ) [ ع. کسبه ] جِ کاسب.

کسبة. [ ک َ ب َ] (ع اِ) از اعلام ماده سگان است . (منتهی الارب ). علم است مر ماده سگ و یا ماده گرگ را. (ناظم الاطباء).

کسبة. [ ک ِ ب َ ] (ع مص ) ورزیدن . ◄ (اِ) هیئت ورزیدن، یقال فلان طیب الکسبة؛ ای الکسب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نوع و هیئت ورزیدن . ◄ ورز و کسب . (ناظم الاطباء).

کسبة. [ ک َ س َ ب َ ] (ع ص، اِ) ج ِ کاسب . (ناظم الاطباء) (یادداشت مؤلف ). مردمان کاسب ورزنده . (ناظم الاطباء). پیشه وران . رجوع به کاسب شود.

کاسب، دکاندار، مغازه‌دار، بنگاهی، بقال، نانوا، خباز، عطار، بزاز، آهنگر، صنعتگر صاحب نمایشگاه، صاحب فروشگاه آسیابان، آشپز، اوراق‌چی، سمسار، امانت‌فروش، عتیقه‌فروش، عکاس، علاف، علاقه‌بند فروشنده، -فروش، میوه‌فروش، آجیل‌فروش، بارفروش، خرده‌فروش، عمده‌فروش (موارد بیشتر، فروشگاه، کارگاه، شغل، مکانیک، صنعتگر)

سوداگران، پیله وران، پیشه وران