کریغتن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کریغتن . [ ک ُ ت َ ] (مص ) گریغتن . گریختن . با کاف فارسی هم بنظر آمده است [ یعنی گریغتن ] . (برهان ) (آنندراج ) .