کرگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرگاه . [ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش ویسیان شهرستان خرم آباد است و محدود است از شمال به خرم آباد واز جنوب به دهستان کشور بخش پاپی و از خاور به بخش پاپی و از باختر به بخش ملاوی . قسمتی از این دهستان کوهستانی و قسمتی جلگه و هوای آن معتدل است . از ٣٩ ده بزرگ و کوچک تشکیل گردیده و جمعیت آن ١١هزار تن می باشد. قرای مهم آن عبارتند از: بدرآباد، ده باقر، ماسور، سلا و دره نصب . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).