کرکب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کرکب . [ ک ُ ک ُ ] (ع اِ) گیاهی است خوشبوی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).