کرچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کُ چِ) (اِ.) کومه، کلبه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کُ چِ) (اِ.) کومه، کلبه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرچه . [ ک ُ چ َ / چ ِ ] (اِ) خانه ای که فالیزبانان و مزارعان در مزرعه از چوب و علف سازند. (برهان ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء).
کرچه . [ ک َ چ َ / چ ِ ] (اِ) لیقه و پنبه و یا ابریشم خام که در دوات گذاشته مرکب تحریر و سیاهی روی آن ریزند و از آن تحریر کنند. (ناظم الاطباء).