کروگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کروگر. [ ک َ گ َ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدا. (یادداشت مؤلف ). کروکر. گروگر : فرزند تو امروز بود جاهل وعاصی فردات چه فریاد رسد نزد کروگر. ناصرخسرو. رجوع به کروکر، کرگر و گروگر شود.
کروگر. [ک ِ گ ِ ] (اِخ ) نام ستاره ای است . (یادداشت مؤلف ).