کرفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ فِ) [ په. ] (اِ.) کار نیک، ثواب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کَ فِ) [ په. ] (اِ.) کار نیک، ثواب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرفه . [ ک ِ ف َ / ف ِ ] (اِ) بمعنی ثواب است که در مقابل گناه باشد. (برهان ) (از آنندراج ). کار نیک . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (انجمن آرای ناصری ) : نبد پروای کشت و کار و حرفه گناهان را ندانستند و کرفه یکایک بر ره بیداد رفته گناه و کرفه را از یاد رفته . زراتشت بهرام پژدو (اردای ویراف نامه از حاشیه ٔ برهان چ معین ).