کرشمه باز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرشمه باز. [ ک ِ رِ م َ / م ِ ] (نف مرکب ) آنکه کرشمه کند. معشوقی که غمزه آرد. (فرهنگ فارسی معین ). بکاربرنده ٔ ناز و کرشمه : داری تو کرشمه باز سرمست سررشته ٔ هجر و وصل در دست . ابوالفیض فیاضی (از آنندراج ).