کردخیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کردخیل . [ ک ُ خ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اسفیورد شورآب بخش مرکزی شهرستان ساری . معتدل و مرطوب است و ٤٦٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).
کردخیل . [ ک ُ خ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش لشت نشا از شهرستان رشت . جلگه ای، معتدل و مرطوب است و ٣٩٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
کردخیل . [ ک ُ خ َ ] (اِخ ) دو محله از نه محله ٔ گز که در دومیلی ساحل خلیج استرآباد واقع شده و به انزان متعلق است . (از ترجمه ٔ سفرنامه ٔ مازندران رابینو ص ٩٩).