کردحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کردحة. [ ک َ دَ ح َ ] (ع اِمص )شتاب دویدگی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اسمی است از کرداح بمعنی شتاب در دویدن . (از اقرب الموارد).
کردحة. [ ک َ دَ ح َ ] (ع مص ) بر زمین افکندن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ دویدن کوتاه بالا. (منتهی الارب ). دویدن کوتاه بالا که گامها را نزدیک بهم گذارد و بشتابد. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دویدن خر. (منتهی الارب ) (آنندراج ).