کرخا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرخا. [ ک َ ] (اِخ ) کرخه . (جغرافیای تاریخی لسترنج ص ٢٥٨). رجوع به کرخه شود.
کرخا. [ ک َ ] (اِخ ) کرکا. نام ناحیه ای است که در کتیبه ٔ داریوش اول پادشاه هخامنشی آمده و این پادشاه آن را از متصرفات خود دانسته است . جای کرخا بطور دقیق معلوم نیست، گروهی با گرجستان و گروه دیگر با کاریه ٔ آسیای صغیر منطبق دانسته اند، اما صاحب تاریخ ایران باستان آن را همان قرطاجنه که فنیقیها کرث خدشث می نامیدند پنداشته است . (از تاریخ ایران باستان ج ٢ ص ١٤٥٢ و ١٤٥٤). رجوع به قرطاجنه و کارتاژ شود.