کرخای میشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرخای میشان . [ ک َ ی ِ ] (اِخ ) کرخ میسان . نام شهر باستانی مسن است که در زمان پادشاهی اردشیر بابکان به نام استرآباد اردشیر، دوباره آبادی یافت . (ایران در زمان ساسانیان ص ١١٦). یاقوت در معجم البلدان در ذیل کرخ میسان نوشته است : دهی است به سواد عراق که استرآباد نامند و آن غیر از استرآباد طبرستان است . (از معجم البلدان ).