کرجیان

کرجیان . [ ک َ رَ ] (اِخ ) طایفه ای از طوایف ساکن قزوین که بنابه گفته ٔ صاحب تاریخ گزیده از دودمان ابودلف عجلی بوده اند. (از تاریخ گزیده چ اروپا ج ١ ص ٨٤٧). این طایفه را دلفیان می گفته اند و ستاره شناس و جغرافی دان معروف زکریابن محمدبن محمود از این طایفه است . (از تاریخ ادبیات ایران تألیف ادوارد براون ترجمه ٔ علی اصغر حکمت ج ٣ ص ١١٦).

کرجیان . [ ک َ ] (اِخ ) از اقلیم چهارم است [ گیلان ] و در قدیم شهری بزرگ بوده و اکنون وسط است و به آب و هوا مانند ولایات دیگر. (نزهةالقلوب چ اروپا مقاله ٔ سوم ص ١٦٣). رجوع به ترجمه ٔ سفرنامه ٔ مازندران رابینو ص ١٩٧ شود.