کرتک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرتک . [ ک َ ت َ ] (اِ) تخماق و میخ کوب چوبین . (ناظم الاطباء).
کرتک . [ ک ُ ت َ ] (اِ) جامه ٔ کوتاهی که مانند زره بدن را می پوشاند و آستینهای آن تا آرنج می رسد. ◄ پرهای شترمرغ و یا کلنگ و یا بوتیمار که بر سرمی زنند. ◄ قسمی از زردوزی . ◄ گیاهی خاردار. (ناظم الاطباء). رجوع به کُرته شود.