کرتله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرتله . [ ک َ ت َ ل َ / ل ِ ] (ص ) کَرتَلّه . پسر امرد ناهموار درشت اندام را گویند. (برهان ) (آنندراج ). غلام (نوجوان ) قوی سخت . (فرهنگ نظام از حاشیه ٔ برهان چ معین ).پسر ساده ٔ درشت ناهموار. دَکَل . (یادداشت مؤلف ).