کرتانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرتانه . [ ک َ ن َ / ن ِ ] (اِ) مکان و مأوای خروسان و آن به منزله ٔ آشیانه مرغان دیگر را بود. (آنندراج ). جای باش مرغان . (ناظم الاطباء) : که یارب خروسان بیچاره را ز کرتانه ها گشته آواره را. سیدحسن عطار (از آنندراج ).