کراوات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کراوات . [ کْرا / ک ِ ] (فرانسوی، اِ) دستمال گردن . (یادداشت مؤلف ). پارچه ٔ سبک و لطیف دو تو کرده که حلقه کنند و بطرزی خاص به دور گردن یا به یقه ٔ پیراهن گره بندند و دو سر آن را فروآویزند از پیش سینه و روی پیراهن : حال فارغ گشته از هر دغدغه تنگتر بسته کراوات و یقه . ملک الشعرای بهار (از فرهنگ فارسی معین ).