کذوب

(کَ) [ ع. ] (ص.) دروغگو.<br>

(کَ) [ ع. ] (ص.) دروغگو.

کذوب . [ ک َ ] (ع ص ) دروغگوی . ج، کُذُب . (منتهی الارب )(از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). کَذوبة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کاذب . کَذّاب . (از اقرب الموارد). رجوع به کذوبة، کاذب و کذاب شود. ◄ (اِ) نفس اماره که شخص را گول می زند. ج، کُذُب . (ناظم الاطباء). نفس، زیرا که انسان را بکارهائی فرمان می دهد که وسعش به آنها نمی رسد. (از اقرب الموارد).