کذبذب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کذبذب . [ ک ُ ذُ ذُ / ک ُذْ ذُب ْ ذُ ] (ع ص ) دروغگوی (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). کُذُبذُبان . کاذب . کَذّاب . تِکِذّاب . کَذوب . کَذوبة. کَذبان .کَیذُبان . کُذَبة. مَکذَبان . مُکذَبانة. (از اقرب الموارد). رجوع به کاذب، کذاب و دیگر مترادفات شود.