کذبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کذبان . [ ک َ ] (ع ص ) دروغگوی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مرد دروغگو. (ناظم الاطباء). کَذّاب . کاذب . (از اقرب الموارد). رجوع به کاذب و کذاب شود.
کذبان . [ ک ُ ] (ع اِ) دروغ . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). کُذبی ̍. (از اقرب الموارد). رجوع به کذبی ̍شود.