کدکد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کدکد. [ ک ُ ک ُ ] (اِ) ورمی است صلب که اندر پلک تولد کند و بدان ماند که دملی خواهد بود یا هست و عامه آن را کُدکُد گویند و دمل نیز گویند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ) (از بحرالجواهر).
کدکد. [ ک َ ک َ ] (اِ صوت ) کلمه ای که بز را بدان نوازند. (فرهنگ فارسی معین ) : زانکه دیریست تا مثل زده اند نشود بز به کدکدی فربه . ابن یمین (از فرهنگ فارسی معین ).