کدوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کدوه . [ ک ُ ] (ع اِ) ج ِ کَده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به کده شود.
کدوه . [ ک ُ ] (ع مص ) خراشیدن روی . (منتهی الارب ). رجوع به کدح و کَده شود.
کدوه . [ ک ُ ] (ع اِمص ) خراش . (برهان ) (آنندراج ). خراشیدگی . (ناظم الاطباء). ◄ خراشیدن . (برهان ) (آنندراج ). رجوع به کُدَه شود. ◄ گرفتگی . ◄ شکافتگی . (ناظم الاطباء). ◄ گرفتن . (برهان ) (آنندراج ).