کدود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کدود. [ ک َ ] (ع ص ) کثیرالکد. ◄ بخیل . ◄ آن که خویشتن به تعب اندازد: رجل کدود. (از اقرب الموارد). مرد رنج کش . (یادداشت مؤلف ). ◄ چاه دشوارآب . (آنندراج ). چاهی که بزحمت آب آن کشیده شود. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). ◄ چاه بسیارآب . (منتهی الارب ).