کدب

کدب . [ ک َ / ک ُ / ک َ دِ / ک َ دَ ] (ع اِ) سپیدی که بر ناخن نوجوانان پیدا گردد. کذب . کُدَیباء. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). واحد آن کدبة است . (از اقرب الموارد).

کدب . [ ک َ دِ ] (ع اِ) خون تازه . (بحر الجواهر) (مهذب الاسماء). دم کدب ؛ خون سپیدگون تنک رقیق . (ناظم الاطباء).و قراءَ ابن عباس «بِدَم کَدِب »، ای ضارب الی البیاض کانه دم قد اثر فی قمیصه فلحقته اعراضه کالنقش علیه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).